Pięć typów masek w programie Photoshop

Podczas tworzenia i edycji grafiki w Adobe Photoshop ukryte fragmenty obrazu są równie ważne jak te, które prezentujemy. Doświadczeni graficy wiedzą, że zamiast usuwać niechciane piksele, lepiej zastosować maskę – daje to możliwość późniejszego odsłonięcia wcześniej ukrytych części obrazu. Photoshop oferuje kilka rodzajów masek, z których każdy sprawdza się w innym zadaniu.

Maska warstwy (Layer Mask)

W 1994 roku Photoshop 3 wprowadził warstwy, co uwolniło grafików od konieczności tworzenia wielu oddzielnych dokumentów. Maski warstw to bitmapy w odcieniach szarości, które pozwalają ukrywać lub odsłaniać wybrane fragmenty warstwy. Maskę można malować ręcznie lub utworzyć z zaznaczenia, a jej widoczność włącza się i wyłącza kliknięciem ikonki przy jednoczesnym przytrzymaniu klawisza Shift w panelu Warstwy.

Maska wektorowa (Vector Mask)

Każda warstwa rastrowa w Photoshopie może posiadać także maskę wektorową, definiującą widoczne obszary za pomocą ścieżki wektorowej. Technologia ta pojawiła się w Photoshopie 7 (2002). W przeciwieństwie do tradycyjnych masek pikselowych, maski wektorowe zawsze tworzą w pełni nieprzezroczysty obszar o twardej krawędzi. Ich widoczność przełącza się tak samo jak w przypadku masek warstw. Przekształcenie maski wektorowej w maskę warstwy zastępuje istniejącą maskę lub dodaje nową, jeśli warstwa jej nie posiada.

Maska szybkiego zaznaczenia (Quick Mask)

Maska szybkiego zaznaczenia pojawia się w panelu Kanały, a nie jako element warstwy. Działa jak tymczasowa maska pikselowa, wizualizująca zaznaczenie w sposób bardziej szczegółowy niż tradycyjne „mrugające mrówki”. Pokazuje ona wszystkie części zaznaczenia, a nie jedynie ich kontury. Dokument może zawierać tylko jedną taką maskę, ale można ją zapisać jako kanał alfa lub przekształcić w maskę warstwy. Maski szybkiego zaznaczenia istnieją od Photoshop 2 (1991), czyli są starsze od masek warstw.

Maska warstwy dopasowania (Adjustment Layer Mask)

Maski warstw dopasowania działają identycznie jak maski warstw obrazu, różniąc się jedynie typem warstwy, do której są stosowane. Pozwalają określić, które fragmenty obrazu podlegają wybranemu korektorowi (np. Poziomy, Krzywe, Barwa/Nasycenie, Kolor selektywny). Dzięki nim można precyzyjnie kontrolować, które obszary zostaną poddane korekcji kolorystycznej.

Maska przycinająca (Clipping Mask)

Każda maska w Photoshopie może pełnić funkcję maski przycinającej. Umożliwia to zastosowanie maski nie tylko do warstwy bazowej, ale także do wszystkich warstw znajdujących się powyżej w stosie. Aby ustawić maskę jako przycinającą, przytrzymaj klawisz Alt (Windows) lub Option (Mac) i kliknij granicę między warstwą bazową a warstwą nadrzędną w panelu Warstwy.