Jaki jest cel maski podsieci w adresacji IP?

Adres IP

Adres protokołu internetowego (IP) identyfikuje urządzenie w sieci komputerowej, określając jego położenie i identyfikator. W wersji IPv4 stosuje się maski podsieci, które pozwalają kontrolować ruch sieciowy, wyodrębniając w adresie IP informacje o przynależności do konkretnej podsieci. W nowszym protokole IPv6 maski nie są już potrzebne, ponieważ adresy zawierają wbudowane identyfikatory podsieci.

Podsieci

Maska podsieci określa, które adresy IP mogą występować w danej podsieci, np. w sieci lokalnej (LAN). Wyglądem przypomina adres IP, ale „maskuje” część sieciową adresu. Wartości w masce wskazują, ile hostów może znajdować się w podsieci. Każdy kolejny oktet w masce ma wartość nie mniejszą niż oktet po jego prawej stronie; mniejsze wartości w oktetach oznaczają większą liczbę dostępnych hostów.

Przykłady

Maska 255.255.255.0 definiuje sieć, w której może znajdować się maksymalnie 256 adresów hostów – pierwsze trzy oktety są identyczne dla wszystkich urządzeń, a ostatni może przyjmować wartości od 0 do 255. Przykładowo, adresy 101.32.122.51 i 101.32.122.70 używają tej samej maski, natomiast 101.32.122.51 i 101.32.102.51 nie, ponieważ trzeci oktet się różni. Maska 255.255.255.240 pozwala na 16 hostów, a maska 255.128.0.0 – na 8 388 608 hostów.

Przyszłość

W miarę jak coraz więcej urządzeń zużywa dostępne adresy IPv4, ich pula zaczyna się wyczerpywać. IPv6, wprowadzony w połowie lat 2000, wykorzystuje 128‑bitowe adresy, co zapewnia astronomiczną liczbę dostępnych kombinacji. Choć IPv4 będzie funkcjonować jeszcze przez wiele lat, jego maski podsieci stopniowo zostaną zastąpione przez mechanizmy adresacji IPv6, w którym identyfikatory podsieci są integralną częścią adresu.