Wady usługi Jitterbug

Jitterbug to usługa telefonii komórkowej skierowana do seniorów, oferująca telefony z dużymi przyciskami i proste plany taryfowe. Mimo że ułatwia korzystanie z telefonu, ma kilka istotnych wad.

Cena telefonu

Użytkownicy muszą kupić telefon bezpośrednio od operatora lub w sklepie elektronicznym. W styczniu 2010 r. koszt jednego modelu wynosił 147 USD, co jest znacząco wyższą ceną niż w przypadku wielu telefonów przedpłaconych. W tradycyjnych planach operatorzy często dopłacają do kosztu urządzenia, ale w ofercie Jitterbug nie ma takiego wsparcia – klient płaci pełną cenę i podatek.

Wybór modeli

Oferta jest ograniczona – w styczniu 2010 r. dostępne były jedynie trzy modele, wszystkie o podobnym wyglądzie i funkcjach. Konkurenci, tacy jak Sprint, oferowali znacznie szerszy wybór pod względem designu, wielkości wyświetlacza i dodatkowych możliwości, co ogranicza możliwość wyrażenia własnego stylu.

Cena usługi

Plany taryfowe również nie zachwycają. Najtańszy, kosztujący 14,99 USD miesięcznie, zapewniał jedynie 50 minut rozmów. Za dwukrotnie wyższą opłatę można było uzyskać 200 minut oraz do 500 minut w nocy i weekendy. Dla porównania, T‑Mobile w tym samym przedziale cenowym oferował 500 minut w ciągu dnia, nieograniczone połączenia wewnątrz sieci oraz nieograniczone rozmowy nocne i weekendowe. Żaden plan Jitterbug nie oferował nieograniczonych minut.

Ograniczona funkcjonalność

Telefonia mobilna dziś to przeglądanie internetu, aplikacje, e‑mail i gry. Jitterbug, stawiając na prostotę, nie udostępnia tych usług. Bluetooth pojawił się dopiero w drugiej generacji telefonów, a SMS‑y są limitowane do 50 wiadomości miesięcznie, a sam interfejs utrudnia ich wysyłanie.