Czym różnią się ekrany LCD klasy A i B?

Liquid crystals are neither fully liquid nor solid, but they enable the creation of lekkich, szerokokątnych telewizorów i monitorów, które można zawiesić na ścianie. Jeśli planujesz zakup nowego lub odnowionego wyświetlacza LCD, warto zrozumieć, jak działa oraz jak ocenia się jego jakość.

LCD nie są idealne

Kryształy ciekłe w ekranie LCD zmieniają swoją przejrzystość pod wpływem prądu. Dzięki temu mogą być przezroczyste lub nieprzezroczyste, co pozwala na wyświetlanie obrazu. Producentom i sprzedawcom zależy na klasyfikacji wyświetlaczy, aby odróżnić modele o mniejszej liczbie wad – najczęściej używają oznaczeń A+, A, B i C.

Ekrany klasy A

Ekrany klasy A cechują się wysoką jakością i niewielką liczbą defektów w porównaniu z klasą B. Nie mają rys, śladów ani linii, nie wykazują wypaleń w centralnym obszarze, nie przepuszczają światła i nie posiadają martwych pikseli. Modele A+ to najwyższa jakość – praktycznie brak widocznych niedoskonałości. Natomiast ekrany klasy C mają najwięcej usterek, w tym linie niewidoczne na tle RGB oraz wycieki światła.

Ekrany klasy B

Klasa B to wciąż akceptowalny poziom, choć mogą występować martwe piksele i drobne rysy poza centralnym polem widzenia. Znaki te są trudne do zauważenia na niebieskim lub szarym tle. Podobnie jak w klasie A, nie ma wycieków światła. Ekrany A mogą mieć do trzech drobnych plam, natomiast modele B – do sześciu.

Jak wybrać odpowiedni LCD

Jeśli nie przeszkadzają Ci drobne wady typowe dla odnowionych ekranów klasy B, możesz zaoszczędzić, wybierając taki model zamiast droższego klasy A. Rysy w klasie B zwykle nie znajdują się w centralnym obszarze, na którym skupia się wzrok. Profesjonaliści zajmujący się grafiką i montażem wideo mogą jednak woleć wydać więcej na ekran klasy A. Przed zakupem poproś sprzedawcę o szczegółowy opis ewentualnych defektów i, jeśli to możliwe, obejrzyj wyświetlacz włączony, aby sprawdzić linie, martwe piksele i inne niedoskonałości.