Różnice między filtrem UV a filtrem polaryzacyjnym – co wybrać?

W świecie kreatywnych filtrów fotograficznych istnieje wiele możliwości, ale dwa z nich są najpopularniejsze – filtr UV i filtr polaryzacyjny. Choć wpływają na zdjęcia w zupełnie inny sposób, oba mogą być pozostawione na obiektywie na stałe, podnosząc jakość codziennych fotografii.

Funkcje filtra UV

Filtr UV redukuje ilość ultrafioletowego światła docierającego do matrycy, co eliminuje niebieskawy odcień charakterystyczny dla zdjęć robionych na dużych wysokościach. Dodatkowo zwiększa klarowność zdjęć odległych obiektów wykonanych teleobiektywem, dlatego zyskał przydomek „filtr mgły”. Jego zadaniem nie jest zmiana balansu kolorów, lecz wierne oddanie barw sceny.

Jak używać filtra UV

Najczęstsze zastosowanie filtra UV to ochrona przedmiotu optycznego. Dzięki taniej, wymiennej szkiełce, filtr działa jak ubezpieczenie – chroni przedaciągnięcie kropli wody, rozlanym napojem czy drobnymi zadrapaniami, nie wpływając znacząco na jakość obrazu. Dlatego wielu fotografów zostawia go na obiektywie na stałe.

Filtr polaryzacyjny – zasada działania

Filtr polaryzacyjny pochłania światło spolaryzowane, czyli to, które odbija się od błyszczących powierzchni – wody, szkła, liści. Dzięki temu eliminuje odbicia i podnosi kontrast, choć może nieznacznie obniżyć nasycenie barw w obszarach pod odbiciem. Ewentualne utraty nasycenia można skorygować w postprodukcji.

Jak używać filtra polaryzacyjnego

Obracając przednią część filtra, fotograf widzi w czasie rzeczywistym, jak zmniejsza się poświata. Idealny do zdjęć ryb w wodzie, wystaw sklepowych za szkłem czy krajobrazów z odbijającą się wodą. Nie usuwa jednak odblasków od metalowych powierzchni, takich jak chromowane zderzaki.