Różnica między kablem kompozytowym a komponentowym AV

Kable kompozytowe i komponentowe mają podobne nazwy oraz używają złączy RCA, co często wprowadza w błąd. Mimo tych podobieństw istnieje kilka istotnych różnic.

Liczba złączy

Największą różnicą jest liczba wtyczek. Standardowy kabel kompozytowy posiada sześć męskich złączy – dwa wideo i cztery audio. Wersje specjalne, stosowane np. w konsolach, często mają cztery złącza – jedno wideo, dwa audio oraz jedną wtyczkę specjalną łączącą się z urządzeniem.

Kabel komponentowy w wersji podstawowej ma dziesięć złączy – sześć wideo i cztery audio. W wersjach specjalnych spotykamy sześć złączy – trzy wideo, dwa audio i jedną wtyczkę specjalną.

Kolory złączy

W kablach kompozytowych standardowe kolory to żółty (wideo), czerwony i biały (audio). Czasami biały zamieniany jest na czarny, ale zestaw żółty‑czerwony‑biały jest najczęstszy.

Kable komponentowe używają trzech kolorów wideo: czerwony, niebieski i zielony, a dla audio zazwyczaj czerwony i biały. Niektóre modele stosują ciemne osłony z kolorowymi paskami, aby odróżnić sygnał audio od wideo.

Podział sygnału wideo

Kabel kompozytowy przenosi cały obraz w jednym kanale – sygnał jest kodowany w jednej linii. Kabel komponentowy dzieli obraz na trzy oddzielne kanały Y‑Pb‑Pr. Y odpowiada za luminancję (jasność), Pb – różnicę niebieskiego od luminancji, a Pr – różnicę czerwonego od luminancji.

Jakość obrazu

Kable kompozytowe ograniczają rozdzielczość do 480 i lub 576 i (standardowa definicja). Obrazy w wysokiej rozdzielczości nie będą wyświetlane prawidłowo.

Kable komponentowe obsługują zarówno rozdzielczość standardową, jak i wysoką – od 480 i do 1080 p i teoretycznie wyższą, zależnie od możliwości wyświetlacza.