Różnica między odbiornikami FM a UHF

Odbiorniki UHF (ultra wysokiej częstotliwości) są przeznaczone do wykrywania różnych rodzajów sygnałów radiowych w paśmie UHF. Odbiorniki FM służą do dekodowania sygnałów radiowych o modulacji częstotliwościowej, niezależnie od tego, w którym części widma radiowego się znajdują.

Budowa

Kluczową cechą sygnału FM jest sposób modulacji – zmiana częstotliwości nośnej w trakcie transmisji. Odbiornik FM jest specjalnie zaprojektowany, aby wykrywać i demodulować takie sygnały. Odbiorniki UHF natomiast mogą być skonstruowane do obsługi różnych rodzajów modulacji (FM, AM, cyfrowe) w obrębie pasma UHF.

Zakresy częstotliwości UHF

Odbiorniki UHF są nastawione na szeroki zakres częstotliwości od około 329 MHz do 2,9 GHz, co obejmuje m.in. telewizję cyfrową, komunikację satelitarną, radiokomunikację lotniczą i wojskową.

Zakresy częstotliwości FM

Typowy odbiornik FM, używany do słuchania lokalnych stacji radiowych, pracuje w przedziale 88–108 MHz, czyli w dolnej części pasma VHF.

Funkcje

Odbiorniki FM występują w wielu formach – od przenośnych radioodbiorników po specjalistyczne systemy w słuchawkach i aparatach słuchowych. Odbiorniki UHF różnią się w zależności od przeznaczenia: niektóre są przystosowane do odbioru sygnałów telewizyjnych, inne do komunikacji krótkofalarskiej, a jeszcze inne do zastosowań przemysłowych.

Rodzaje

Najbardziej rozpoznawalnym odbiornikiem UHF jest telewizor, który odbiera sygnały telewizyjne w tym paśmie. Inne legalne zastosowania UHF to m.in. komunikacja morska, amatorska (radia krótkofalowe), systemy łączności prywatnej oraz systemy bezpieczeństwa.

Ciekawostka

Pasmo FM zajmuje bardzo małą część pasma VHF, które jest przede wszystkim wykorzystywane do transmisji telewizyjnych.