Różnice między zagrożeniami wewnętrznymi a zewnętrznymi w bazach danych IT

Ogromne ilości danych przechowywanych w bazie danych czynią ją kluczowym punktem obrony każdej firmy – a jednocześnie atrakcyjnym celem dla cyberprzestępców. Choć zagrożenia zewnętrzne są najczęściej omawiane, równie niebezpieczne i podstępne może być zagrożenie pochodzące z wnętrza organizacji. Zrozumienie różnic między atakiem wewnętrznym a zewnętrznym pozwala lepiej zabezpieczyć bazę przed wszystkimi rodzajami zagrożeń.

Inwazja vs. Sabotaż

Podstawowa różnica polega na tożsamości napastnika. Zewnętrzni agresorzy – inwazorzy – działają spoza firmy i muszą pokonać perymetryczną ochronę, aby dotrzeć do bazy danych. Wewnętrzni napastnicy – sabotażyści – operują już wewnątrz organizacji i mogą ominąć bariery zewnętrzne, korzystając z przyznanych im uprawnień.

Cel zagrożenia

Zewnętrzne ataki są zazwyczaj złośliwe: kradzież danych, wandalizm, zakłócenie usług. Wewnętrzne zagrożenia mogą mieć podobne cele, ale nie zawsze są złośliwe. Czasem przyczyną są niewłaściwe polityki bezpieczeństwa, które nieumyślnie otwierają luki, umożliwiając zarówno wewnętrzne, jak i zewnętrzne wycieki danych.

Dostępność

Atakujący z zewnątrz mogą korzystać jedynie z dostępu, jaki uda im się uzyskać po obejściu zabezpieczeń sieciowych – zwykle konta o ograniczonych przywilejach. Wewnętrzni użytkownicy mają dostęp adekwatny do przyznanych im ról; niektórzy mogą logować się bezpośrednio do bazy i mieć wgląd w wrażliwe informacje.

Wewnętrzne elementy ataków zewnętrznych

Wiele ataków zewnętrznych wykorzystuje wewnętrzne komponenty, takie jak trojany, keyloggery czy złośliwe oprogramowanie, które tworzą otwarte kanały lub umożliwiają wykorzystanie legalnych danych logowania do nieautoryzowanego dostępu.

Inżynieria społeczna

Manipulowanie personelem w celu ujawnienia słabości to zagrożenie zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne. Atakujący podszywają się pod wsparcie techniczne, zostawiają nośniki z malware lub włamują się do stref chronionych, udając pracowników. Najlepszą obroną jest regularne szkolenie pracowników w zakresie poufności haseł i procedur bezpieczeństwa.

Środki ostrożności i środki zaradcze

Zagrożenia zewnętrzne kontroluje się przy pomocy silnych zapór sieciowych i systemów IPS na perymetrze. Ochrona wewnętrzna wymaga zmian polityk: silniejsze hasła, monitorowanie dostępu do bazy, zwłaszcza z nietypowych lokalizacji, oraz wdrożenie kontroli na wszystkich poziomach uprawnień, ponieważ sabotażysta może pochodzić z dowolnego szczebla organizacji.