Różnica między GPS a GPRS

GPS

GPS (Global Positioning System) to system nawigacji satelitarnej, który umożliwia określenie położenia urządzenia mobilnego. Odbiornik wbudowany w smartfon lub dedykowany nawigator odbiera sygnały z konstelacji satelitów krążących wokół Ziemi. Każdy sygnał jest znakowany czasem, co pozwala urządzeniu wyliczyć odległość od satelity. Łącząc odległości od co najmniej czterech satelitów, otrzymuje się precyzyjną pozycję (z dokładnością do kilku metrów) i można ją połączyć z mapą, aby uzyskać wskazówki drogowe.

Alternatywy dla GPS

Nie wszystkie telefony posiadają odbiornik GPS. W takim wypadku korzystają z innych metod lokalizacji:

• Triangulacja komórkowa – wykorzystuje sygnały z wież telefonii komórkowej. Ponieważ wieże są bliżej, wystarczą trzy sygnały, ale dokładność jest niższa niż w przypadku GPS.
• Pozycjonowanie Wi‑Fi – telefon skanuje pobliskie sieci Wi‑Fi i porównuje ich adresy MAC z bazą danych znanych punktów dostępu. Metoda ta jest najmniej precyzyjna i zależy od aktualności bazy.

GPRS

GPRS (General Packet Radio Service) to technologia przesyłania danych w sieciach komórkowych 2G (znana także jako „Edge”). Działa jako siostrzana technologia GSM, wykorzystywana do połączeń głosowych. GPRS dzieli dane na małe pakiety, co umożliwia ich ponowne żądanie w razie utraty części transmisji – podobnie jak w internecie.

Alternatywy dla GPRS

Nowocześniejsze telefony korzystają z szybszych technologii 4G, takich jak:

• WiMAX (Worldwide Interoperability for Microwave Access)
• LTE (Long Term Evolution)

Obie technologie używają bardziej efektywnych metod kodowania i transmisji, oferując prędkości porównywalne z szerokopasmowym dostępem domowym. Ich dostępność zależy od rozbudowy dedykowanej sieci 4G, która wciąż nie jest tak powszechna jak sieci GPRS.