Jak korzystać z funkcji ISERROR w Excelu

Jedną z najprzydatniejszych funkcji Microsoft Excel jest możliwość automatycznego sprawdzania poprawności danych wprowadzanych do arkusza. Gdy w arkuszu znajduje się tysiące, a nawet miliony rekordów, ręczne weryfikowanie każdego z nich byłoby niepraktyczne. Na szczęście Excel oferuje szereg formuł, które przyspieszają ten proces – jedną z nich jest funkcja ISERROR.

Krok 1 – Co robi funkcja ISERROR?

Formuła ISERROR sprawdza, czy podana wartość jest błędem. Do typów błędów zalicza się: #N/A, #VALUE!, #REF!, #DIV/0!, #NUM!, #NAME? oraz #NULL!. Jeśli funkcja wykryje którykolwiek z tych błędów, zwraca TRUE; w przeciwnym razie – FALSE.

Krok 2 – Rodzaje błędów wykrywanych przez ISERROR

#N/A – brak wymaganej informacji (np. nieuzupełnione pole obowiązkowe).
#VALUE! – wprowadzono niewłaściwy typ danych (np. liczba zamiast tekstu „M” lub „F”).
#REF! – odwołanie do komórki, zakresu lub programu, który już nie istnieje.

Krok 3 – Pozostałe typy błędów

#DIV/0! – próba podzielenia przez zero.
#NUM! – wprowadzenie nie‑numerycznej wartości w formule wymagającej liczb lub wynik przekracza możliwości reprezentacyjne Excela.
#NAME? – literówka w nazwie funkcji, brak cudzysłowów przy tekście lub nieprawidłowy dwukropek w odwołaniu do zakresu.
#NULL! – nieprawidłowe użycie operatora zakresu (np. dwukropek zamiast przecinka) lub brak przecięcia się zakresów.

Krok 4 – Jak używać ISERROR w praktyce

ISERROR najczęściej stosuje się do odwołań do komórek, a nie do stałych liczb. Przykładowo, aby sprawdzić, czy w zakresie A1:A14000 występuje błąd, wpisz w pustą komórkę formułę:

=ISERROR(A1:A14000)

Uwaga: nie dodawaj kropki po formule. Po naciśnięciu Enter Excel wyświetli TRUE, jeśli w wybranym zakresie znajdzie się przynajmniej jeden błąd, lub FALSE, gdy błędów nie będzie.