Wady formatu Blu‑ray

Technologia Blu‑ray, nazwana od niebiesko‑fioletowego lasera używanego do odczytu i zapisu płyt, zapewnia kinomanom i fanom telewizji obraz w wysokiej rozdzielczości – ostry i klarowny. Choć szybko zastępuje DVD, format ten ma kilka istotnych wad.

Koszt

W pełni korzystając z Blu‑ray, trzeba liczyć się z wyższymi wydatkami. Odtwarzacze Blu‑ray są droższe od standardowych odtwarzaczy DVD i HD‑DVD, choć ich ceny systematycznie spadają od premiery w 2003 roku. Dodatkową zaletą jest kompatybilność wsteczna – Twoja kolekcja DVD nie stanie się przestarzała. Same filmy na Blu‑ray kosztują zazwyczaj od 5 do 10 USD więcej niż ich DVD‑owe odpowiedniki. Jeśli korzystasz z usług Blockbuster lub Netflix, które dostarczają DVD pocztą, liczyć się trzeba z niewielkim dopłatą za wersję Blu‑ray.

Pojemność

Płyty Blu‑ray oferują większą pojemność niż tradycyjne DVD – około 25 GB przy jednowarstwowej płycie i 50 GB przy dwuwarstwowej. To wystarcza na cztery‑do dziewięciu godzin materiału w wysokiej rozdzielczości. Dostępne są również płyty wielowarstwowe sięgające nawet 500 GB, lecz nie są jeszcze dostępne w handlu. Większa pojemność poprawia jakość obrazu, ale nie zwiększa znacząco ilości treści na jednej płycie.

Dostępność tytułów

Biblioteka filmów na Blu‑ray rośnie powoli. W przeciwieństwie do szybkiej zamiany VHS na DVD, przejście na Blu‑ray postępuje wolniej, a filmy w tym formacie trudniej znaleźć, zwłaszcza w wypożyczalniach. Gdy nowy tytuł pojawi się na rynku, zwykle spotyka się z dużym zainteresowaniem fanów, co może utrudnić jego dostępność.

Ochrona DRM

Choć Blu‑ray zapewnia znakomitą jakość obrazu, system zarządzania prawami cyfrowymi (DRM) ogranicza niektóre funkcje. DRM ma chronić przed nielegalnym kopiowaniem filmów, co jest istotne, gdyż treści w wysokiej rozdzielczości nie tracą jakości przy kopiowaniu, tak jak standardowe materiały. W praktyce oznacza to częste aktualizacje oprogramowania odtwarzaczy, aby zabezpieczyć się przed najnowszymi zagrożeniami piractwa.