Różnice między Ethernetem, Token Ring, FDDI i siecią bezprzewodową

Według najnowszego raportu Census, 70% gospodarstw domowych w USA posiada przynajmniej jeden komputer podłączony do Internetu, wykorzystywany do komunikacji, wyszukiwania wiadomości, zakupów online i wielu innych zadań. Technologia sieciowa łącząca komputery zmieniała się na przestrzeni lat. Dziś najpopularniejsze są Ethernet i sieci bezprzewodowe, ale nie zawsze tak było – kiedyś dominował Token Ring. Każda z technologii ma własne możliwości i ograniczenia, takie jak prędkość transmisji i zasięg, co czyni ją przydatną w niektórych scenariuszach, a nieprzydatną w innych.

Ethernet

Ethernet jest najpowszechniejszą technologią sieciową w sieciach lokalnych (LAN). Łatwo rozpoznać go po wtyczkach RJ‑45, które wyglądają jak szerokie gniazda telefoniczne. Kable Ethernetowe (zwykle niebieskie, żółte lub czerwone) są nieco cieńsze od słomki i mają maksymalny zasięg 100 m (≈ 328 ft). Standardowy Ethernet przesyła do 10 Mbps, Fast Ethernet – do 100 Mbps, a Gigabit Ethernet – do 1 Gbps (1000 Mbps). Dane są podzielone na pakiety zawierające adresy docelowe i sumę kontrolną, co zapewnia integralność przesyłanych informacji. Popularność Ethernetu wynika m.in. z obsługi protokołów TCP/IP, które są podstawą działania Internetu.

Token Ring

Technologia opracowana przez IBM, kiedyś szeroko stosowana w LAN-ach, dziś rzadko spotykana. Komputery są połączone w pierścień, a specjalny „token” krąży nieprzerwanie pomiędzy nimi. Gdy komputer chce wysłać dane, czeka na przyjęcie tokenu, dołącza swoje informacje i przekazuje token dalej, aż dotrze do odbiorcy. Odbiorca potwierdza odbiór, dodając dwa bity do tokenu. Inne komputery nie mogą nadawać, dopóki pierścień nie będzie wolny. Choć koncepcja może wydawać się wolna, w praktyce Token Ring osiągał prędkość do 16 Mbps, co było bardzo szybkie w tamtych czasach.

FDDI

Fiber Distributed Data Interface (FDDI) to zestaw standardów transmisji danych za pomocą światłowodu na odległość do 200 km (≈ 124 mile). Najczęściej wykorzystywany jako szkielet sieci rozległej (WAN), np. łączący dwa budynki w tym samym mieście. FDDI przypomina klasyczny Token Ring, ale używa dwóch pierścieni – podstawowego i zapasowego – każdy o przepustowości 100 Mbps. W razie awarii jednego pierścienia drugi może przejąć ruch, podwajając łączną przepustowość do 200 Mbps. Maksymalny zasięg jednego pierścienia wynosi 100 km (≈ 62 mile); przy większych odległościach używa się tylko jednego pierścienia.

Sieci bezprzewodowe (Wi‑Fi)

W kontekście sieci domowych i biurowych najczęściej mowa o standardzie 802.11 – sieci WLAN, popularnie zwanej Wi‑Fi. Dostęp do sieci zapewnia punkt dostępowy (najczęściej router bezprzewodowy). Każde urządzenie (smartfon, laptop, telewizor) musi uzyskać autoryzację i podać hasło, aby połączyć się z siecią. Najszybszym obecnie powszechnie dostępnym standardem jest 802.11n, oferujący do 300 Mbps, a nadchodzący 802.11ac ma potencjał do 433 Mbps. Zasięg zależy od przeszkód i warunków atmosferycznych, ale typowo wynosi do 70 m (≈ 230 ft) w pomieszczeniach i do 250 m (≈ 800 ft) na otwartym terenie.