Budowa sieci klient‑serwer

Sieci mogą przybierać różne formy, ale podstawowo dzielą się na sieci peer‑to‑peer oraz klient‑serwer. Sieci klient‑serwer są przeznaczone dla ponad 15 użytkowników i znajdują zastosowanie w małych i dużych firmach. W takiej architekturze „klient” to komputer użytkownika – stacjonarny lub laptop, a „serwer” pełni rolę kontrolera domeny, serwera DHCP i DNS.

Krok 1 – Instalacja systemu operacyjnego serwera i konfiguracja kontrolera domeny

Na serwerze instalujemy system operacyjny sieciowy (np. Windows Server). Podczas instalacji wybieramy nazwę sieci (nazwa domeny), którą później wykorzystamy jako kontroler domeny. Dodajemy rolę Active Directory Domain Services, co umożliwia utworzenie domeny oraz kont użytkowników i komputerów. Jednocześnie instalujemy role DHCP i DNS. DHCP przydziela komputerom adresy IP na określony czas (zazwyczaj 8 h w dużych sieciach), a DNS zapewnia rozwiązywanie nazw.

Krok 2 – Konfiguracja komputerów klienckich

Na każdym laptopie i komputerze stacjonarnym instalujemy system operacyjny przeznaczony dla klientów (np. Windows XP Professional, Windows 10/11). Po instalacji stosujemy wszystkie dostępne aktualizacje zabezpieczeń. Następnie dołączamy komputery do utworzonej domeny: klikamy prawym przyciskiem „Mój komputer”, wybieramy „Właściwości”, przechodzimy do zakładki „Nazwa komputera” i klikamy „Zmień”, aby podać nazwę komputera oraz wybrać domenę.

Krok 3 – Dodanie serwera plików

Na drugim serwerze instalujemy kolejny system operacyjny sieciowy. Po zalogowaniu wybieramy „Start” → „Narzędzia administracyjne” → „Zarządzaj serwerem”. W oknie zarządzania dodajemy nową rolę – „File Server”. System automatycznie instaluję komponent udostępniania plików i uruchamia kreatora, w którym tworzymy udostępnione foldery.

Wskazówka

• Starannie przemyśl nazwę domeny. Zmiana nazwy wymaga ponownego utworzenia kontrolera domeny oraz przerejestrowania wszystkich serwerów i udostępnionych zasobów.

Ostrzeżenie

• W sieciach klient‑serwer niezbędna jest zapora sieciowa (firewall) chroniąca przed nieautoryzowanym dostępem z Internetu. Bez niej sieć jest podatna na ataki.