Atrybuty systemu plików FAT32

System plików FAT32, będący integralną częścią oprogramowania Microsoft Windows, umożliwia prostą obsługę plików i folderów. Wprowadzony wraz z Windows 95 Release 2 jako następca FAT16, obsługuje większe rozmiary plików i dysków. Każdy plik może posiadać sześć atrybutów: tylko‑do‑odczytu, ukryty, systemowy, etykieta wolumenu, katalog (podkatalog) oraz archiwum.

Pojemność i organizacja

FAT32 obsługuje dyski twarde o pojemności do 2 TB oraz pojedyncze pliki do 4 GB‑1 bajtu. Dysk jest podzielony na hierarchiczną strukturę katalogów, począwszy od katalogu głównego (root). Wszystkie pliki są przechowywane w katalogach, a ich lokalizacja jest określana przez ścieżkę. W przeciwieństwie do FAT16, katalog główny w FAT32 może znajdować się w dowolnym miejscu na dysku.

Tylko‑do‑odczytu i ukryty

Atrybut „tylko‑do‑odczytu” uniemożliwia modyfikację lub nadpisanie pliku – można go jedynie odczytać. Zapobiega także usunięciu poleceniem del, chroniąc ważne pliki przed przypadkową zmianą. Atrybut „ukryty” powoduje, że plik nie jest wyświetlany w standardowych listach katalogów, dopóki nie włączymy opcji wyświetlania plików ukrytych. Są to jedyne mechanizmy ochronne FAT32; system nie rozróżnia uprawnień administratora i zwykłego użytkownika, w przeciwieństwie do NTFS.

Systemowy i etykieta wolumenu

Atrybut „systemowy” oznacza pliki niezbędne do działania systemu Windows. Podobnie jak „tylko‑do‑odczytu”, chroni je przed zmianą lub usunięciem przez programy użytkowe. Jeden plik w katalogu głównym może mieć atrybut „etykieta wolumenu”. Podczas formatowania dysku polecenie format pyta o nazwę wolumenu – wpisana nazwa jest zapisywana jako plik oznaczony tym atrybutem, co ułatwia identyfikację dysku.

Katalog (podkatalog) i archiwum

Atrybut „katalog” (subdirectory) oznacza, że wpis w tabeli plików jest nazwą katalogu, a nie plikiem. Katalog główny (np. C:\) może zawierać dowolną liczbę plików i podkatalogów, a każdy podkatalog może z kolei zawierać kolejne pliki i podkatalogi. Gdy program modyfikuje plik, ustawia on atrybut „archiwum”. Służy on programom kopii zapasowych do wykrycia zmienionych plików – w trybie przyrostowym kopiowane są tylko pliki z ustawionym atrybutem, po skopiowaniu atrybut jest zerowany.