Jak działa bateria mokra (wet cell)?

Czym jest bateria mokra (wet cell)?

Baterie mokre, znane także jako wet cell, zostały wynalezione w 1836 roku przez Johna Frederica Daniella. Były to jedne z pierwszych nowoczesnych ogniw, początkowo kruche i nieporęczne, ale dzięki licznym udoskonaleniom stały się powszechnie stosowane. Działają na zasadzie reakcji chemicznych zachodzących pomiędzy elektrolitem a elektrodami. Wyróżniamy dwa typy: pierwotne (jednorazowe) oraz wtórne (ładowalne). Przykładem wtórnej baterii mokrej jest akumulator samochodowy, który ładuje się za pomocą alternatora.

Jak działają baterie mokre?

Typowym przykładem baterii mokrej wtórnej jest akumulator kwasowo-ołowiowy. Składa się z płyt ołowianych i ołowiu tlenkowego zanurzonych w roztworze elektrolitu – mieszaninie wody i kwasu siarkowego. Płyty pełnią rolę anod (ujemny biegun) lub katod (dodatni biegun). Po podłączeniu obciążenia do biegunów zachodzi reakcja chemiczna między elektrolitem, ołowiem i tlenkiem ołowiu, co generuje przepływ prądu do podłączonego urządzenia. Podczas rozładowania część kwasu osadza się na płytach; przy ładowaniu kwas wraca do roztworu, przywracając pojemność ogniwa.

Jak długo wytrzymują baterie mokre?

Z czasem część kwasu utrwalona na płytach odłamuje się i nie wraca do elektrolitu, co zmniejsza pojemność akumulatora. Na żywotność wpływają także czynniki zewnętrzne: wysokie temperatury, wibracje oraz przeładowanie. Dlatego regularna kontrola stanu wody w akumulatorze i unikanie skrajnych warunków eksploatacji wydłużają jego żywotność.