Jak grać w improwizacyjną grę „Randki”

Improwizacja komediowa (improv) to sztuka tworzenia scen, postaci i dialogów w czasie rzeczywistym. Zwykle kończy się ona śmiechem. Gry improwizacyjne można wystawiać na scenie, wykorzystywać w zajęciach szkolnych lub na imprezach, aby przełamać lody i podnieść pewność siebie uczestników.

Zasady gry „Randki”

1. Wybór uczestników

Wyznacz jednego aktora, który będzie grał kawalera lub kawalerkę. Jeśli wybrana osoba nie ma dużego doświadczenia, poproś ją o przygotowanie kilku pytań, które zada potencjalnym partnerom – to jedyny element gry, który może być przygotowany wcześniej.

2. Przygotowanie rywali

Wybierz trzech aktorów, którzy będą kandydatami (potencjalnymi partnerami). Poproś publiczność, aby wykrzykiwała propozycje zawodów dla tych postaci. Wybierz dla każdego z nich jedną, pamiętając, że zbyt egzotyczny zawód może nie wywołać śmiechu, jeśli nikt go nie rozumie.

3. Rozpoczęcie gry

Kawalerka zadaje pierwsze pytanie pierwszemu kandydatowi. Ważne, aby również ona odgrywała postać – jej zawód i charakter ujawnia się poprzez zadawane pytania i sposób ich zadania. Następnie kolejno przechodzi do kolejnych kandydatów, utrzymując rytm pytań.

4. Humor w odpowiedziach

Pytania powinny być proste i codzienne. Każdy aktor odpowiada, odwołując się do swojego wymyślonego zawodu. Komedia wynika z charakteru postaci. Na przykład rolnik może zaproponować pierwszą randkę z dojenia krów i przygotowania kurczaka na kolację.

5. Zakończenie

Gry kończy się, gdy jeden z uczestników wyraźnie wyróżnia się śmiechem publiczności. Kawalerka wybiera zwycięzcę, który „wygrywa” wycieczkę do słonecznego Meksyku lub innego egzotycznego miejsca. Dla efektu można poprosić wszystkich aktorów, aby stanęli w szeregu i wysłali wielki pocałunek do widowni, nawiązując do klasycznego teleturnieju z lat 70.

Wskazówki

Jak pokazano w materiałach wideo, możesz także pozwolić kawalerce zgadywać, jakie role lub zawody odgrywają poszczególni aktorzy.

Ostrzeżenia

Nie bój się wyolbrzymiać postaci – najzabawniejsze momenty powstają właśnie z przerysowanych stereotypów.