Jakie gry bawiły dzieci w 1904 roku

Rok 1904 oznaczał początek nowej epoki: rewolucja przemysłowa szła pełną parą, a życie zmieniało się w zawrotnym tempie. Wtedy powstało wiele zabawek i gier, które dziś znają nasze dzieci. Dzieci z ubogich rodzin, często już od 9. roku życia, pracowały w fabrykach, natomiast dzieci z klasy średniej i zamożnych rodzin bawiły się wyprodukowanymi zabawkami z drewna, metalu czy wczesnych tworzyw sztucznych. Najbiedniejsze dzieci zazwyczaj posiadały domowej roboty zabawki lub tanie wyroby z targowych stoisk.

Gry planszowe

Wiele rodzin spędzało wieczory przy grach planszowych. „Chińczyk” (Snakes and Ladders) był już bardzo popularny, Monopoly powstało w 1903 roku, a pierwsze wersje gry „Życie” właśnie pojawiały się na rynku. Do gier zewnętrznych, takich jak baseball, istniały także ich wersje planszowe do gry w domu. Szachy i warcaby cieszyły się uznaniem zarówno młodszych, jak i starszych graczy. Rodziny o mniejszych środkach finansowych korzystały z tanich, papierowych wersji gier dostępnych na straganach. Układanki puzzlowe często powstawały z map przyklejonych do tektury.

Gry salonowe

W 1904 roku popularne były gry karciane i zgadywanki. Dzieci grały w proste gry, takie jak „Stara panna” (Old Maid) czy „Błysk” (Snap). Prekursorem „20 pytań” była gra „Co myślę?”. Do aktywnych zabaw w pomieszczeniach należały „berka”, „chowanego”, kalambury oraz „muzyczne krzesła”. Bez telewizji i radia dzieci wymyślały własne gry i zabawy. Dziewczynki bawiły się lalkami – porcelanowymi, jeśli stać je było, lub z materiału i papieru.

Gry podwórkowe

Na ulicach popularne były skoki w klasy i skakanie na skakance – zabawy przeważnie dziewczęce. Obie płcie grały w hula‑hoop, które kręcono przy pomocy hakowanych kijów, ale tylko chłopcy jeździli na rowerach. Chłopcy chętnie grali w baseball i dotykowy futbol. Dziewczyny były zniechęcane do tak intensywnej i brudnej zabawy; od nich oczekiwano, że spędzają czas w domu, ucząc się gotowania i sprzątania pod opieką matek.

Różnice społeczne

Podziały między klasami społecznymi były wówczas znacznie większe niż dziś. Dzieci z ubogich rodzin miały niewiele czasu na zabawę – musiały pracować na farmach lub w fabrykach. Dzieci rosnącej klasy średniej cieszyły się największą swobodą i mogły grać w gry uliczne. Dzieci z wyższych warstw społecznych spędzały czas w domach, pod opieką guwernantek i z zaplanowanymi zajęciami. Gdy pozwalano im na to, grały w croquet czy krykieta na własnych posiadłościach, ale rzadko kontaktowały się z rówieśnikami spoza rodziny.