Kluczowe narzędzia wykorzystywane przy tworzeniu gier wideo

Projektowanie gier wideo wymaga współpracy wielu specjalistów. Podobnie jak w przemyśle filmowym, przy jednym tytule może pracować setki osób rozsianych po całym świecie. Każda rola posługuje się jednym lub kilkoma zaawansowanymi zestawami narzędzi, które muszą ze sobą współdziałać, aby powstał w pełni funkcjonalny produkt.

Edytor gry / silnik

Silnik gry (edytor) łączy różnorodne umiejętności zespołu. To on definiuje ruch obiektów, ich wygląd oraz interakcje, a także obsługuje interfejs użytkownika. Projektanci poziomów i gry najczęściej pracują bezpośrednio w edytorze, importując materiały od dźwiękowców, artystów i programistów i tworząc z nich działający świat. Przykładem jest Unreal Engine firmy Epic, licencjonowany w setkach gier. Silnik jest łatwo dostępny – większość gier udostępnia edytor, dzięki czemu użytkownicy mogą tworzyć własne treści.

Narzędzia animacji

Programy animacyjne ożywiają modele 3‑D, definiując ruch postaci oraz realistyczną fizykę, np. prawidłowe zachowanie pojazdów. Do najdroższych należą programy takie jak Maya, które w 2009 roku kosztowały ponad 10 000 USD za licencję. Dostępne są tańsze alternatywy, np. Blender czy MilkShape, popularne wśród studentów.

Narzędzia modelowania

Najbardziej rozpoznawalnym narzędziem do modelowania jest 3ds Max. Umożliwia tworzenie obiektów 3‑D – postaci, pojazdów, budynków – oraz szybki import i eksport modeli do najpopularniejszych silników. Wiele szkół artystycznych używa starszych wersji edukacyjnych tego programu. Korzystają z niego zarówno artyści, jak i projektanci gier.

Narzędzia dźwiękowe

Wraz ze wzrostem budżetów gier, ich ścieżki dźwiękowe stają się równie ważne jak w filmach. Tworzone są oryginalne kompozycje lub licencjonowana muzyka, którą trzeba wprowadzić do gry. Technicy dźwięku potrzebują programów konwertujących nagrania analogowe na cyfrowe przy zachowaniu jakości. Przez lata popularny był Pro Tools, ale dziś istnieje setki alternatywnych rozwiązań.

Narzędzia wideo

Większe budżety pozwalają na wykorzystanie aktorów i rzeczywistych lokacji, co wymaga zaawansowanego przechwytywania i montażu wideo. Niektóre silniki, jak Unreal, oferują własne narzędzia (np. Matinee) do tworzenia scen 3‑D, ale do wprowadzania prawdziwych ujęć potrzebne są bardziej rozbudowane systemy, takie jak AJA Video System, umożliwiające łatwy import do głównych silników. Wielu artystów specjalizuje się w tworzeniu cinematic cut‑scenes dla gier.