Rola telewizji w komunikacji

Od momentu, gdy prezydent Franklin D. Roosevelt otworzył w 1939 roku nowojorską Wystawę Światową i wygłosił pierwsze telewizyjne przemówienie, telewizja stała się głównym medium informacyjnym, rozrywkowym i promocyjnym. Mimo że oferta programowa uległa fragmentacji – najpierw pod wpływem telewizji kablowej, a później internetowych platform streamingowych – przeciętna amerykańska rodzina spędza przed ekranem kilka godzin dziennie.

Polityka

Telewizja zrewolucjonizowała kampanie wyborcze. Pierwszy nowoczesny wybór, w którym media wizualne odegrały kluczową rolę, miał miejsce w 1960 roku – debata prezydencka Kennedy’ego i Nixona przyciągnęła 70 milionów widzów. Nixon, nieprzygotowany na kamerę, nie użył makijażu i wydawał się spocony, podczas gdy Kennedy prezentował się pewnie i elegancko. To wydarzenie uznaje się za istotny czynnik zwycięstwa Kennedy’ego. Dziś kandydaci przeznaczają 50‑75 % całego budżetu kampanii na reklamy telewizyjne, co czyni je najskuteczniejszym kanałem dotarcia do wyborców (dane Museum of Broadcast Communications).

Reklama

Według raportu Deloitte „State of the Media Democracy” (marzec 2011) telewizja była najważniejszym medium reklamowym. 86 % ankietowanych Amerykanów przyznało, że reklamy telewizyjne wpływają na ich decyzje zakupowe – w porównaniu z 50 % dla prasy drukowanej, 47 % dla internetu, 44 % dla gazet, 32 % dla radia i 13 % dla billboardów. Najsilniej na reklamę TV reagują osoby w wieku 27‑43 lata (tzw. generacja X), ale wysokie wskaźniki wpływu odnotowano także wśród millenialsów (21‑26 lat) oraz baby boomers (44‑62 lat), gdzie odsetek wynosił kolejno 82 % i 82 %.

Wiadomości

Telewizja pozostaje najważniejszym źródłem wiadomości w USA. Badanie Pew Research Center z sierpnia 2008 roku wykazało, że 52 % respondentów czerpie informacje z lokalnych stacji telewizyjnych, a 39 % z telewizji kablowej. Radio (35 %), prasa drukowana (34 %) oraz internet (37 %) zajmują dalsze miejsca w hierarchii źródeł.

Reakcja na tragedie

Wizualne relacje telewizyjne potrafią kształtować opinię publiczną. Po wycieku ropy z tankowca Exxon Valdez w 1989 r. intensywna emisja obrazów katastrofy przyczyniła się do masowego sprzeciwu wobec firmy, co doprowadziło do przyznania odszkodowań w wysokości 5 mld USD (później zmniejszonych do 2,5 mld USD). Podobnie relacje z powodzi w środkowym zachodzie USA w 1993 r. wywołały szerokie akcje pomocowe dla osób bez dachu i utraconych dóbr.