Dyski twarde ATA a SATA – co wybrać?

Identyfikacja

Aby sprawdzić, czy w komputerze znajduje się dysk ATA czy SATA, wystarczy przyjrzeć się etykiecie – powinna ona wyraźnie określać typ napędu. Równie ważny jest wygląd podłączonych kabli. Dysk ATA używa szerokiego, płaskiego kabla taśmowego (tzw. ribbon), natomiast SATA korzysta z wąskiego, ok. 1,3 cm kabla, zwykle czerwonego koloru. Każdy wewnętrzny dysk wymaga dwóch połączeń: zasilania i danych, więc porównanie kabli szybko ujawnia różnicę.

Szybkość

Główną zaletą interfejsu SATA jest wyższa prędkość transferu. Dyski ATA maksymalnie osiągają 133 MB/s, podczas gdy SATA może teoretycznie przenieść do 750 MB/s. W praktyce jednak rzeczywista wydajność zależy głównie od samego dysku – w 2009 r. najszybsze tradycyjne talerzowe dyski osiągały ok. 142 MB/s. Jeśli planujesz używać kilku dysków jednocześnie, przewaga SATA staje się wyraźniejsza, gdyż oferuje większy zapas przepustowości.

Cena

Po wprowadzeniu SATA koszt dysku ATA jest nieco wyższy. Przykładowo, w 2009 r. 500 GB dysk ATA kosztował ok. 65 USD, a porównywalny model SATA – około 50 USD. Różnica ta będzie rosła, ponieważ starsze komputery z ATA stopniowo odchodzą z rynku.

Używanie dysków SATA w płycie głównej ATA

Bezpośrednie podłączenie dysku SATA do płyty głównej obsługującej wyłącznie ATA jest niemożliwe. Można jednak zainstalować kartę kontrolera SATA w wolnym slocie rozszerzeń. Karta umożliwia podłączenie dysków SATA do komputera, a jednocześnie zapewnia, że nowy dysk będzie działał także w przyszłych, nowszych systemach. Podstawowa karta kosztuje mniej niż 15 USD.

Nowe komputery

Modernizacja starego komputera wyłącznie po to, by używać SATA, ma ograniczone sensowność. Natomiast przy zakupie nowego sprzętu zdecydowanie wybierz model z interfejsem SATA – jest to standard, który będzie się utrzymywał, a przyszłe dyski o dużej pojemności będą dostępne jedynie w tej technologii.