ISO, BIN i DAA – porównanie formatów obrazów dysków

Obrazy dysków

Obrazy dysków to cyfrowe kopie nośników optycznych – CD i DVD – zapisane jako pliki na dysku twardym. Służą jako backupy w razie uszkodzenia lub zgubienia oryginalnego nośnika. Można je także zamontować w wirtualnym napędzie CD/DVD, dzięki czemu system traktuje plik obrazu tak, jakby był fizyczną płytą, co eliminuje zużycie rzeczywistego nośnika.

Format ISO

Format ISO opiera się na standardzie ISO‑9660 opracowanym przez Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO). Pliki ISO zawierają pełną kopię danych z dysku oraz informacje o jego strukturze, takie jak nagłówki plików. Ze względu na powszechność tego formatu, dostępnych jest wiele darmowych programów do jego tworzenia i odczytu, co zapewnia dostęp do danych niezależnie od używanego oprogramowania komercyjnego.

Format BIN

Rozszerzenie BIN oznacza „binary”. Plik obrazu BIN przechowuje dane dysku w postaci binarnej, ale zazwyczaj nie zawiera informacji o strukturze dysku. Te informacje są zapisywane w osobnym pliku o tej samej nazwie, najczęściej z rozszerzeniem CUE. Mniej programów potrafi otworzyć pliki BIN niż ISO, choć niekiedy można je odczytać, zmieniając rozszerzenie na .iso.

Format DAA

DAA (Direct‑Access‑Archive) to format własnościowy stworzony dla programu PowerISO. Ze względu na zamkniętą specyfikację, bardzo niewiele aplikacji potrafi otworzyć lub przekonwertować pliki DAA. Mimo to format oferuje kilka przydatnych funkcji: możliwość zabezpieczenia pliku hasłem, kompresję zmniejszającą rozmiar oraz podział obrazu na kilka części.