Blokowanie w teatrze – pomysły na gry i ćwiczenia

Blokowanie to precyzyjne określenie ruchów aktorów na scenie w danej scenie. Reżyser może na przykład polecić aktorowi wstać z kanapy i podejść do okna w momencie wypowiedzenia określonego tekstu. Podczas prób ruchy te są dokładnie wypracowywane, tak aby każdy wiedział, co ma robić i gdzie znajdzie się w danym momencie. Wiele grup teatralnych rozpoczyna próby od gier blokujących, które pomagają aktorom współpracować i swobodnie poruszać się po scenie.

Weirdo – gra w emocje

Poproś aktorów, aby utworzyli duży krąg na scenie. Jeden z nich wybiera emocję, którą ma przedstawić, po czym przechodzi przez krąg w charakterze tej emocji i dotyka kogoś w ramię. Kolejna osoba nieco przesadza sposób chodzenia i gestykulacji pierwszej, podchodzi do kolejnej osoby i tak dalej. Każdy kolejny uczestnik podnosi intensywność emocji i stylu ruchu, aż cała grupa przejdzie przez skrajne, przesadzone odcienie danej emocji.

Co robisz? – improwizacja na scenie

Dwóch aktorów wprowadź na scenę, na której znajduje się już zestaw mebli imitujący pokój. Aktor A pyta aktora B: „Co robisz?”. B odpowiada, np. „czytam książkę”. A musi pantomimicznie pokazać tę czynność, a następnie sam zostaje zapytany i wykonuje swoją odpowiedź. Gra kończy się, gdy ktoś powtórzy pomysł, zbyt wolno zareaguje lub zaproponuje czynność niemożliwą w danym otoczeniu (np. „strzelam do kosza” w salonie).

Film – improwizowany scenariusz

Potrzebne są cztery osoby. Dwie z nich siadają na krzesłach lub stołkach przy boku sceny, a na środku rozstawione są rekwizyty i meble. Pozostałe dwie osoby stoją w centrum i czekają na instrukcje. Publiczność (lub reżyser) podaje gatunek filmu – akcja, komedia romantyczna, thriller. Aktorzy w krzesłach opisują trzy sceny tego filmu: początek, środek i zakończenie, zachowując wybrany gatunek. Następnie dwaj stojący aktorzy odgrywają te sceny, wykorzystując dostępne rekwizyty. Gra trwa, aż każdy opisze i zagra swoje sceny.

Wskazówki sceniczne – „Simon mówi”

Nowi aktorzy często nie znają terminologii scenicznej. Czy „downstage” oznacza kierunek w stronę widowni, czy w stronę tyłu sceny? To w stronę widowni. Czy „stage left” liczy się z perspektywy widza czy aktora? Z perspektywy aktora. Stwórz grę w stylu „Simon mówi”, w której podajesz polecenia sceniczne. Jeśli aktor wykona je prawidłowo, pozostaje w grze; w przeciwnym razie odpada. Stopniowo zwiększaj trudność, dodając złożone sekwencje, np. „Przejdź downstage left, pomachaj widowni, potem idź upstage right”.