Jak rozpoznać fałszywą kartę ubezpieczenia społecznego

Karta ubezpieczenia społecznego jest jednym z dokumentów tożsamości, które pracodawca może poprosić o okazanie przy rozpoczęciu pracy. Pewne cechy karty – rodzaj papieru, sposób druku i układ numerów – pozwalają ocenić jej autentyczność.

Imię i podpis

Upewnij się, że nazwisko na karcie jest zapisane dokładnie tak samo, jak w innych dokumentach (dowód osobisty, paszport, prawo jazdy). Błąd w pisowni może łatwo umknąć uwadze. Na dole karty znajduje się linia z napisem „Signature”. Karta powinna być podpisana, a podpis musi zgadzać się z podpisem w pozostałych dokumentach pracownika.

Numer ubezpieczenia

Numer składa się z dziewięciu cyfr w formacie 3‑2‑4 (np. 123‑45‑6789). Pierwsze trzy cyfry określają region geograficzny, kolejne dwie – grupę, a ostatnie cztery – numer seryjny. Na prawdziwej karcie nie występuje ciąg zer (np. „0000”) ani rzadko spotykany ciąg identycznych cyfr, jak „5555”.

Sprawdź cyfry przez szkło powiększające – powinny być wyraźne, równomiernie rozmieszczone i bez rozmycia.

Rodzaj papieru

Od października 1983 r. Administracja Ubezpieczeń Społecznych używa papieru o niebieskawym, marmurkowym wzorze. Wzór zawiera białe napisy „Social Security”. Papier ma charakterystyczną fakturę dzięki drukowi wklęsłemu (intaglio), co sprawia, że jest lekko szorstki w dotyku. W losowych miejscach znajdują się małe, wielokolorowe dyski zwane planchettami.

Ostrzeżenia

Jeśli masz wątpliwości co do autentyczności karty, skontaktuj się z Administracją Ubezpieczeń Społecznych w celu weryfikacji numeru. Pamiętaj, że pracodawca nie ma prawnego obowiązku żądania okazania karty ubezpieczenia społecznego.